W sobotni poranek 10 stycznia br. członkowie Akcji Katolickiej i Duszpasterstwa Rodzin Diecezji Rzeszowskiej spotkali się w Domu Diecezjalnym Tabor na wspólnej Eucharystii. Spotkanie było okazją do złożenia życzeń, łamania się opłatkiem oraz wspólnego kolędowania. Mszy Świętej koncelebrowanej w Kaplicy Domu Diecezjalnego Tabor przewodniczył bp Jan Wątroba – Ordynariusz Diecezji Rzeszowskiej, homilię wygłosił ks. Nikodem Rybczyk – Diecezjalny Duszpasterz Rodzin. Ks. Stanisław Potera Diecezjalny Asystent Akcji Katolickiej, witając zebranych podkreślił, iż teraz dopełniamy czasu Bożego Narodzenia, wyraził podziw i zadowolenie, że jesteśmy w dużej wspólnocie, aby cieszyć się obecnością Boga. Pragniemy otworzyć się na obecność Boga, który chce naszego wzrostu w wierze i miłości.  Pastorał papieski Leona XIV zawiera dewizę ,,In IIIo uno unum’’ /W Nim stanowimy jedno/, co podkreśla jedność w Chrystusie – wskazywał Ks. Potera. W wygłoszonej homilii ks. Rybczyk nawiązał do zbliżającego się święta Chrztu Pańskiego, mówił również o nadawaniu imion na chrzcie. Kaznodzieja przybliżył i szczegółowo omówił cztery tytuły, imiona przypisywane Synowi Bożemu, które wiążą się ze sferą boskości. Poprzez powtarzanie tych imion i oddawanie im się w formie modlitwy, mamy okazję do głębokiej refleksji nad tajemnicą Chrystusa, nad historią naszego zbawienia. Imiona Jezusa zawierają w sobie wyjątkowe znaczenie, które umacnia nasze życie jako człowieka wierzącego. 1/ Jezus, „Jeszua” (lub Jehoszua) – oznaczające „Bóg zbawia”. Jezus jest naszym Zbawicielem; 2/ Chrystus (Mesjasz), oznaczające „Pomazaniec” (lub „Namaszczony”). Jezus jest Mesjaszem; 3/ Pan (Kyrios) – Jezus jest Panem; 4/ Syn Boży – Jezus jest Synem Bożym. W Rzeszowie w 1991 podczas pielgrzymki Ojciec Święty Jan Paweł II wzywał: „Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy. Nie bądź chrześcijaninem byle jakim”. Po Eucharystii odbył się występ artystyczny – kolędowy uczniów i pracowników Szkoły Muzycznej I Stopnia w Niwiskach, pod kierownictwem Pani Anny Muchy. To wspólne kolędowanie uświetniło nasze spotkanie. Jeremi Kalkowski – prezes DIAK złożył życzenia uczestnikom spotkania. Podkreślił, iż prawdziwa wspólnota uczniów Jezusa nie może być zamknięta w sobie, wiary bowiem trzeba nie tylko się uczyć i ją poznawać, ale wiarą trzeba innych zarażać – w rodzinach, miejscach pracy i wypoczynku. Poinformował zebranych o najbliższych, ważnych wydarzeniach –   spotkaniach Zarządu DIAK z członkami POAK w dekanatach Diecezji Rzeszowskiej. Ksiądz Biskup Jan Wątroba po błogosławieństwie opłatków, podziękował zebranym za codzienny trud dawania świadectwa innym i formację. Życzył odwagi i czujności – „nikomu nie godzi się trwać w bezczynności”. Nie ma dla nas większej wartości jak zjednoczenie z Bogiem i wieczne szczęście – podkreślał Ksiądz Biskup. Wykład Księdza doktora Jana Kuliga był kolejna częścią spotkania opłatkowego. Kaznodzieja nawiązał do programu duszpasterskiego na rok 2025/2026 „Uczniowie-Misjonarze”, podkreślając, że każdy ochrzczony ma żyć Ewangelią i dzielić się nią z innymi, będąc żywym świadkiem wiary w misyjnym posłaniu. Główną ideą jest wezwanie do pogłębiania relacji z Chrystusem. Świadome głoszenie wiary, to posłanie i ukazanie, że bycie uczniem nierozerwalnie związane jest z misją. To również przekształcanie parafii we wspólnoty uczniów-misjonarzy. Mamy stanąć w prawdzie przed Bogiem i samym sobą. Istotna jest także świadomość, że chrześcijanin powinien zawsze prowadzić do Chrystusa, a jego rola sprowadza się do bycia niemal niewidzialnym pośrednikiem – podkreślał ks. Jan. Kaznodzieja przedstawił ,,Sąd Jezusa’’ nad Jego współczesnymi. Sąd oparty na ocenie ich wiary, ocenie ich serc. Krytykując hipokryzję, obojętność tłumu i wyrażając jednocześnie współczucie zagubionym. Wzywając do nawrócenia i obiecując zbawienie tym, którzy Go przyjmą. Był to sąd moralny i duchowy. Zadanie dla nas:  jako uczniowie i misjonarze mamy tworzyć wspólnoty w parafiach i wspierać się twórczo. Nie zawsze jest to łatwe. Jeżeli będziemy dzielić się miłością i szacunkiem, Jezus wesprze nas i wskaże jakie są potrzeby. Nie kalkulujmy, nie szukajmy zabezpieczeń na przyszłość. Nie pytajmy co będzie dalej, gdzie nas Pan będzie prowadził. Usłyszmy Jezusowe wezwanie: Ty pójdź za Mną! Z otwartym sercem zaufajmy Jezusowi, aby właściwie spożytkować ten rok , aby nasze świadectwa wskazywały na Chrystusa – na jedność, co uskrzydla i dodaje sił. Wspólna agapa zakończyła nasze spotkanie.

Małgorzata Jaworska